نقد و فرهنگ نقد نقدهدف – هدف نقد (بازنشر) حوزه ی نقد ادبی دارای سه مولفه ی اصلی و گاها چند مولفه ی فرعی است . هدایت حوزه های اصلی نقد ،جهت عدم ورود منتقد به، حاشیه ،ارجاع بیرونی افراطی ، انحراف ازمعیار نقد ومحدودیت حوصله ی خواننده ، از برجستگی یک منتقد حرفه ای است . این سه مولفه عبارتند از : 1- زبان "نشانه " 2- فرم "شکل با اندکی تفاوت "3- معنا ،قصد (قرائتی بی انتها درشناخت واقعیت ها با تکیه براجزای درونی یک کل و تفکیک جزء ها و شبکه معنائی ،1960فرانسه ) . معیار نقد نیز سه شاخص عمده و چند خرده شاخص دارد. 1- نقد نویسنده محور( نقد سنتی ) 2- نقد متن محور(نقد جدید ) 3-نقد خو

فرم و معنادرجهان داستان فرم وتخیل ،جهان بینی وهستی نگری متن ومولف است به جان وجهان . فرم هم افشاگروهم عریان کننده وهم سازنده ی جهان داستان است . فرم وشگردهای داستانی اگردرنهایت به معنا ختم نشود درحقیقت فرمی ست مصنوعی ومهندسی شده که ، توان فرجام معنائی را ندارد . به عبارت دیگر ، اگرفرم بارمعنائی نداشته باشد والزاما به معنای ِمتن ، هستی ندهد دیگرفرم نیست . پس،هیچ متن ِصاحب ِفرم ،بی معنا نیست ، اگرفرم ، فرم باشد باید هم سازنده ی معنا و هم عریان کننده جهان بینی متن باشد . انسان جهان را فرمی میبیند . یعنی تمام جنبشهای فکری و اندیش ورز ِبشری ، درنهایت فر

واقعیت و فرا واقعیت یا پاسخی کوتاه به نویسنده ی جوان نمیشود بربستر واقعیت(رئالیسم) رمان نوشت وبعد انتظارداشت ، دراثرعدم شناخت سطح وعمق مضمون انتخابی و واقعیت اجتماعی و تنزل مطالبات دانشجوئی ، روایت مخدوش را ، خواننده ومنتقد بپذیرد و به این بهانه متوسل شد که من واقعیت را قبول ندارم و واقعیت را دگرگون دیده ام . آری دیده ای اما نتوانسته ای ، این واقعیت را به فرا واقعی یا واقعیت هنری تبدیل کنی . اگرواقعیت را تبدیل به فرا واقعی یا واقعیت هنری کرده بودی که درکارت موفق بودی و دیگر گله ازمنتقد و خواننده چرا ؟ حائزاهمیت وقابل ذکراست که درهراثرهنری ، بیان واقع

نوشته ی: ع.ق. منصور« اریک فروم » وضرورت تدریس زبان سمبلیک (3)روشن است که هرگونه زبان سمبلیک، خودآگاه باشد یا ناخودآگاه، حامل پیامی است که به چگونگی « واپس زدن » احساسات درونی وعواطف نهفته در« ضمیرناآگاه » انسانها بوسیله ی « ذهن آگاه » آنان اشاره دارد..این دونوع زبان سمبلیک با حمل همین پیام است که اگرچه وجه اشتراک خود را درنیمه ی اوّل روند « واپس زدن » آشکارمی سازند، با اینهمه امّا، درنیمه ی دوّم همین ماجرای واپس زدن است که زمینه ی شکل گیری شکاف، افتراق وتضاد بین دیدگاه عارف وهنرمند ( که این پیام را با زبان سمبلیک خودآگاه ابلاغ می کند ) ازیکطرف، ودیدگاه «

نشراول : مّد ومِه: دفتری برای فرهنگ وهنر نوشتن داستان کوتاه کارمن نیست !یاداشتی کوتاه برای مجموعه داستان "بنی آدم " محمود دولت آبادی:نشرچشمه تواضع درعین اقتدارداستان اول : مولی وشازده برای ثبت یک صحنه سینمائی یا ضبط سکانس طولانی درمیدانی،کاشتن چهاریا پنج دوربین ،کار خیلی شاق وهنرمندانه ای نیست . این فیلم برداری، صنعت است اما روایت صحنه ای ازیک میدان با قلم ، درآن واحد ، با چهاریا پنج کانون روایت وزاویه دید مختلف وگاه متضاد(همانند دوربین) ، ایجاد تعلیق چند وجهی، رفت وبرگشت مدام، درانتظارنگاه داشتن خواننده، آن هم با زبانِ ایجازِتصویر، کارهرکسی نی